Гурло Аляксандр Кандратавіч (1892) - Гісторыя версій

Bahach на 08:15, 29 студзеня 2018

2018-01-29T08:15:47Z

Bahach на 11:37, 3 студзеня 2018

2018-01-03T11:37:03Z

Bahach: /* Біяграфія */

2017-05-02T08:06:59Z

‎Біяграфія

Bahach: /* Біяграфія */

2017-05-02T08:04:57Z

‎Біяграфія

Bahach на 07:32, 2 мая 2017

2017-05-02T07:32:25Z

Bahach на 07:31, 2 мая 2017

2017-05-02T07:31:57Z

Bahach на 07:31, 2 мая 2017

2017-05-02T07:31:26Z

Bahach на 07:30, 2 мая 2017

2017-05-02T07:30:58Z

Bahach на 07:29, 2 мая 2017

2017-05-02T07:29:08Z

Bahach: /* Біяграфія */

2017-05-02T07:27:12Z

‎Біяграфія

@@ Радок 2: / Радок 2: @@
 |фотаздымак=Гурло Аляксандр Кандратавіч (1892).jpg
 |подпіс да фатаграфіі=Алесь Гурло
-|дата нараджэння=19.01.1892
+|імя па-руску=Гурло Александр Кондратьевич
-|варыянты імя=Гурло Александр Кондратьевич, Алесь Гурло
+|варыянты імя=Алесь Гурло
 |месца нараджэння=Мінская губерня, Слуцкі павет (Мінская вобл.), мяст. Капыль
 |пол=мужчына
@@ Радок 35: / Радок 37: @@
 ==Біяграфія==
 '''Аляксандр Кандратавіч Гурло''' (літаратурны псеўданім: '''Алесь Гурло''') — беларускі паэт, празаік, перакладчык, лінгвіст.
 Нарадзіўся 19(31) студзеня 1892 г. у мястэчку Капыль.
 У 1909 уступіў у РСДРП, з 1914 служыў на Балтыйскім флоце. Падчас 1-й сусветнай вайны быў паранены. Удзельнічаў у кастрычніцкім перавароце ў Пецярбургу на баку бальшавікоў, браў удзел у захопе Зімняга палаца. У 1919 г. цяжка паранены пад Казанню і камісаваны з войска як інвалід. У 1919—20 гг. працаваў у Ніжнегародскім порце. З 1921 г. жыў у Мінску. Працаваў у Наркамаце асветы БССР. У 1922—23 гг. у газеце «Савецкая Беларусь». У 1920-я г. ў тэрміналагічнай камісіі Інбелкульта, займаўся ў аспірантуры. У 1929—30 навуковы супрацоўнік Інстытута мовы БелАН.
 [[File:Гурло Аляксандр Кандратавіч (1892) 2.jpg|200px|справа|Помнік на вайсковых могілках]]
 Публікаваўся з 1907 (газ. «Наша ніва»),  удзельнічаў у выданні рукапісных часопісаў «Заря», «Голос низа», «Вольная думка» (1910—11, Капыль). У 1912 г. з дапамогай [[Жылуновіч Дзмітрый Фёдаравіч (1887)|Цішкі Гартнага]] ўладкаваўся на работу на ліцейны завод «Вулкан» у Санкт-Пецярбургу. Браў удзел у стварэнні тэрміналагічных слоўнікаў, падрыхтаваў і выдаў слоўнік «Тэхнічная тэрміналогія», рыхтаваў слоўнік краўцоўскай мовы мястэчка Капыль і краёвы слоўнік Капыльшчыны. Выдаў некалькі зборнікаў вершаў, перакладаў творы рускіх і ўкраінскіх пісьменнікаў. Быў членам літаб’яднанняў «Маладняк» і «Пробліск». У 1934 стаў членам Саюза пісьменнікаў БССР.
 ліпеня 1930 г. арыштаваны ДПУ БССР па справе «Саюз вызвалення Беларусі». Паводле пастановы Калегіі ДПУ БССР ад 10.04.1931 г. высланы ў Самару на 5 гадоў (умоўна).
 Памёр 4 лютага 1938 г. ад сухотаў. Пахаваны на Вайсковых могілках у Мінску. Рэабілітаваны 15.11.1957.

@@ Радок 32: / Радок 32: @@
 [[Катэгорыя:Ахвяры палітычнага тэрора ў СССР (База дадзеных)]]
 [[Катэгорыя:Абраная старонка]]
 ==Біяграфія==

@@ Радок 39: / Радок 39: @@
 У 1909 уступіў у РСДРП, з 1914 служыў на Балтыйскім флоце. Падчас 1-й сусветнай вайны быў паранены. Удзельнічаў у кастрычніцкім перавароце ў Пецярбургу на баку бальшавікоў, браў удзел у захопе Зімняга палаца. У 1919 г. цяжка паранены пад Казанню і камісаваны з войска як інвалід. У 1919—20 гг. працаваў у Ніжнегародскім порце. З 1921 г. жыў у Мінску. Працаваў у Наркамаце асветы БССР. У 1922—23 гг. у газеце «Савецкая Беларусь». У 1920-я г. ў тэрміналагічнай камісіі Інбелкульта, займаўся ў аспірантуры. У 1929—30 навуковы супрацоўнік Інстытута мовы БелАН.
 [[File:Гурло Аляксандр Кандратавіч (1892) 2.jpg|200px|справа]]
 Публікаваўся з 1907 (газ. «Наша ніва»),  удзельнічаў у выданні рукапісных часопісаў «Заря», «Голос низа», «Вольная думка» (1910—11, Капыль). У 1912 г. з дапамогай [[Жылуновіч Дзмітрый Фёдаравіч (1887)|Цішкі Гартнага]] ўладкаваўся на работу на ліцейны завод «Вулкан» у Санкт-Пецярбургу. Браў удзел у стварэнні тэрміналагічных слоўнікаў, падрыхтаваў і выдаў слоўнік «Тэхнічная тэрміналогія», рыхтаваў слоўнік краўцоўскай мовы мястэчка Капыль і краёвы слоўнік Капыльшчыны. Выдаў некалькі зборнікаў вершаў, перакладаў творы рускіх і ўкраінскіх пісьменнікаў. Быў членам літаб’яднанняў «Маладняк» і «Пробліск». У 1934 стаў членам Саюза пісьменнікаў БССР.

@@ Радок 39: / Радок 39: @@
 У 1909 уступіў у РСДРП, з 1914 служыў на Балтыйскім флоце. Падчас 1-й сусветнай вайны быў паранены. Удзельнічаў у кастрычніцкім перавароце ў Пецярбургу на баку бальшавікоў, браў удзел у захопе Зімняга палаца. У 1919 г. цяжка паранены пад Казанню і камісаваны з войска як інвалід. У 1919—20 гг. працаваў у Ніжнегародскім порце. З 1921 г. жыў у Мінску. Працаваў у Наркамаце асветы БССР. У 1922—23 гг. у газеце «Савецкая Беларусь». У 1920-я г. ў тэрміналагічнай камісіі Інбелкульта, займаўся ў аспірантуры. У 1929—30 навуковы супрацоўнік Інстытута мовы БелАН.
+[[File:Гурло Аляксандр Кандратавіч (1892) 2.jpg|200px|справа]]
 Публікаваўся з 1907 (газ. «Наша ніва»),  удзельнічаў у выданні рукапісных часопісаў «Заря», «Голос низа», «Вольная думка» (1910—11, Капыль). У 1912 г. з дапамогай [[Жылуновіч Дзмітрый Фёдаравіч (1887)|Цішкі Гартнага]] ўладкаваўся на работу на ліцейны завод «Вулкан» у Санкт-Пецярбургу. Браў удзел у стварэнні тэрміналагічных слоўнікаў, падрыхтаваў і выдаў слоўнік «Тэхнічная тэрміналогія», рыхтаваў слоўнік краўцоўскай мовы мястэчка Капыль і краёвы слоўнік Капыльшчыны. Выдаў некалькі зборнікаў вершаў, перакладаў творы рускіх і ўкраінскіх пісьменнікаў. Быў членам літаб’яднанняў «Маладняк» і «Пробліск». У 1934 стаў членам Саюза пісьменнікаў БССР.

@@ Радок 31: / Радок 31: @@
 [[Катэгорыя:Навукоўцы і педагогі]]
 [[Катэгорыя:Ахвяры палітычнага тэрора ў СССР (База дадзеных)]]
 ==Біяграфія==

@@ Радок 14: / Радок 14: @@
 |месца смерці=БССР, г. Мінск
 |месца пахавання=Беларусь, г. Мінск, Вайсковыя могілкі
-|крыніцы дадзеных=[http://www.marakou.by/by/davedniki/represavanyya-litaratary/tom-i?id=19401 Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, т. I];
+|крыніцы дадзеных=[http://www.marakou.by/by/davedniki/represavanyya-litaratary/tom-i?id=19401 Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, т. I]; [http://lists.memo.ru Ахвяры палітычнага тэрора ў СССР (База дадзеных)];
 |дата арышту 1=25.07.1930
 |абвінавачванне 1=Справа "Саюз вызвалення Беларусі"

@@ Радок 6: / Радок 6: @@
 |месца нараджэння=Мінская губерня, Слуцкі павет (Мінская вобл.), мяст. Капыль
 |пол=мужчына
 |сацыяльнае паходжанне=сялянскае
 |дата смерці=04.02.1938
 |месца смерці=БССР, г. Мінск
@@ Радок 17: / Радок 21: @@
 |прысуд 1=высылка ў г. Самара (умоўна)
 |дата рэабілітацыі 1=15.11.1957
 }}

← Папярэдн. версія		Версія ад 07:27, 2 мая 2017
Радок 27:		Радок 27:

	==Біяграфія==		==Біяграфія==
		+	'''Аляксандр Кандратавіч Гурло''' (літаратурны псеўданім: '''Алесь Гурло''') — беларускі паэт, празаік, перакладчык, лінгвіст.
		+
		+	Нарадзіўся 19(31) студзеня 1892 г. у мястэчку Капыль.
		+
		+	У 1909 уступіў у РСДРП, з 1914 служыў на Балтыйскім флоце. Падчас 1-й сусветнай вайны быў паранены. Удзельнічаў у кастрычніцкім перавароце ў Пецярбургу на баку бальшавікоў, браў удзел у захопе Зімняга палаца. У 1919 г. цяжка паранены пад Казанню і камісаваны з войска як інвалід. У 1919—20 гг. працаваў у Ніжнегародскім порце. З 1921 г. жыў у Мінску. Працаваў у Наркамаце асветы БССР. У 1922—23 гг. у газеце «Савецкая Беларусь». У 1920-я г. ў тэрміналагічнай камісіі Інбелкульта, займаўся ў аспірантуры. У 1929—30 навуковы супрацоўнік Інстытута мовы БелАН.
		+
		+	Публікаваўся з 1907 (газ. «Наша ніва»), удзельнічаў у выданні рукапісных часопісаў «Заря», «Голос низа», «Вольная думка» (1910—11, Капыль). У 1912 г. з дапамогай [[Жылуновіч Дзмітрый Фёдаравіч (1887)\|Цішкі Гартнага]] ўладкаваўся на работу на ліцейны завод «Вулкан» у Санкт-Пецярбургу. Браў удзел у стварэнні тэрміналагічных слоўнікаў, падрыхтаваў і выдаў слоўнік «Тэхнічная тэрміналогія», рыхтаваў слоўнік краўцоўскай мовы мястэчка Капыль і краёвы слоўнік Капыльшчыны. Выдаў некалькі зборнікаў вершаў, перакладаў творы рускіх і ўкраінскіх пісьменнікаў. Быў членам літаб’яднанняў «Маладняк» і «Пробліск». У 1934 стаў членам Саюза пісьменнікаў БССР.
		+
		+	25 ліпеня 1930 г. арыштаваны ДПУ БССР па справе «Саюз вызвалення Беларусі». Паводле пастановы Калегіі ДПУ БССР ад 10.04.1931 г. высланы ў Самару на 5 гадоў (умоўна).
		+
		+	Памёр 4 лютага 1938 г. ад сухотаў. Пахаваны на Вайсковых могілках у Мінску. Рэабілітаваны 15.11.1957.