Зянюк Іван Пятровіч (1872) - Гісторыя версій

Bahach на 22:09, 17 жніўня 2018

2018-08-17T22:09:32Z

Bahach на 21:20, 17 жніўня 2018

2018-08-17T21:20:34Z

Bahach: /* Біяграфія */

2018-08-17T21:19:04Z

‎Біяграфія

Bahach на 21:18, 17 жніўня 2018

2018-08-17T21:18:45Z

Bahach на 21:13, 17 жніўня 2018

2018-08-17T21:13:21Z

OL Robot: Рэгламентныя тэхабслугоўванне.

2017-04-17T11:04:38Z

Рэгламентныя тэхабслугоўванне.

OL Robot на 14:22, 4 красавіка 2017

2017-04-04T14:22:22Z

Новая старонка

{{Шаблон:Фармуляр
|крыніцы дадзеных=[http://www.svaboda.org/a/24812245.html Картатэка Сталіна (Радыё Свабода)]
|дата асуджэння 1=10.08.1935
|дата нараджэння=1872
|прысуд 1=5 гадоў ППЛ
|нацыянальнасць=беларус
|сацыяльнае паходжанне=са службоўцаў
|месца нараджэння=у п. Пагост Бярэзінскага р-ну
|дата арышту 1=09.04.1935
|артыкул 1=72б, 76 КК БССР
|архіўная справа=КГБ РБ 31424-с
}}

[[Катэгорыя:Картатэка Сталіна (Радыё Свабода)]]
[[Катэгорыя:Акрыты спіс]]

==Біяграфія==

ЗЯНЮК Іван Пятровіч, нар. 1872 у п. Пагост Бярэзінскага р-ну, беларус, са службоўцаў, настаяцель Козыраўскай царквы, Менск. Арыштаваны 35.04.09. Асуджаны 35.08.10 судовым ворганам за а/с агітацыю паводле арт. 72б, 76 КК БССР на 5 гадоў ППЛ. 90.04.04 Вярхоўны суд БССР. КГБ РБ 31424-с

@@ Радок 24: / Радок 24: @@
 [[Катэгорыя:Картатэка Сталіна (Радыё Свабода)]]
 [[Катэгорыя:Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя праваслаўныя свяшчэнна- i царкоўнаслужыцелi Беларусi]]
-[[Катэгорыя:Кривонос Ф. Синодик за веру и Церковь Христову пострадавших в Минской епархии (1818-1851 годы)]]
+[[Катэгорыя:Кривонос Ф. Синодик за веру и Церковь Христову пострадавших в Минской епархии]]
 [[Катэгорыя:Праваслаўныя святары]]

@@ Радок 1: / Радок 1: @@
 {{Шаблон:Фармуляр
 |імя па-руску=Зенюк Иван Петрович
 |дата нараджэння=18.05.1872
 |месца нараджэння=Мінская губ., Ігуменскі павет (Мінская вобл., Бярэзінскі раён), мяст. Пагост

← Папярэдн. версія		Версія ад 21:19, 17 жніўня 2018
Радок 27:		Радок 27:

	==Біяграфія==		==Біяграфія==
−
−	ЗЯНЮК Іван Пятровіч, нар. 1872 у п. Пагост Бярэзінскага р-ну, беларус, са службоўцаў, настаяцель Козыраўскай царквы, Менск. Арыштаваны 35.04.09. Асуджаны 35.08.10 судовым ворганам за а/с агітацыю паводле арт. 72б, 76 КК БССР на 5 гадоў ППЛ. 90.04.04 Вярхоўны суд БССР. КГБ РБ 31424-с

	[18.5.1872, мяст. Пагост Ігуменскага пав. Мінскай губ., цяпер Бярэзінскі р-н Мінскай вобл. — 1940 (?)], протаіерэй, цесць бел. паэта Янкі Бобрыка. Беларус. З сям’і службоўца. Скончыў Данскую духоўную семінарыю (5.6.1894). Выкладаў у царкоўна-прыходскай школе в. Неманіцы Барысаўскага пав. Мінскай губ., цяпер Барысаўскі р-н. З 1895 псаломшчык Успенскай царквы в. Брадзец Ігуменскага пав. Мінскай губ., цяпер Бярэзінскі р-н. Рукапаложаны ў дыякана (9.5.1897), святара (11.5.1897) Пакроўскага храма в. Кабылянка Бабруйскага пав. Мінскай губ., цяпер в. Знаменка Асіповіцкага р-на Магілёўскай вобл., настаўнік царкоўна-прыходскай школы. З 26.5.1898 у Свята-Троіцкай царкве в. Нача Барысаўскага пав. Мінскай губ., цяпер Крупскі р-н, выкладаў у царкоўна-прыходскай школе. З 31.10.1898 законанастаўнік школы Мінскага Спаса-Праабражэнскага жаночага манастыра, з 15.9.1900 — Мінскай жаночай Уваскрасенскай школы, Мінскай узорнай школы, член Мінскага апякунства бедных духоўнага звання. З 1901 святар Мінскага жаночага манастыра. З 1902 член рэвізійнага камітэта свечнага завода, настаўнік Мінскага 7-класнага першаразраднага жаночага вучылішча. З 20.10.1905 выкладаў у Мінскім жаночым камерцыйным вучылішчы, з 1907 — у прыватнай жаночай гімназіі В.І.Лявіцкай, з 1910 — у 2-класнай мужчынскай гімназіі. Быў жанаты, меў дачок Таццяну (н. ў 1900), Кацярыну (1905), Вольгу (1907), сына Паўла (1912). Узнагароджаны набедранікам (1900), скуф’ёй (1903), сярэбраным медалём Чырвонага Крыжа (1907), камілаўкай (1909), нагрудным крыжам. Падчас арышту служыў у Мікалаеўскай царкве ў пас. Козырава (цяпер у межах Мінска). Арыштаваны 9.4.1935. Асуджаны 10.8.1935 з інш. святарамі, дыяканам, старастам і актыўнымі прыхаджанамі калегіяй АДПУ за «антысавецкую дзейнасць» да 5 гадоў ППК. Верагодна, была рэпрэсавана і сям’я протаіерэя. Памёр ад разрыву сэрца неўзабаве пасля вяртання з канцлагера. Рэабілітаваны ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда БССР 4.4.1990. Групавая справа З. і інш. № 31424-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.		[18.5.1872, мяст. Пагост Ігуменскага пав. Мінскай губ., цяпер Бярэзінскі р-н Мінскай вобл. — 1940 (?)], протаіерэй, цесць бел. паэта Янкі Бобрыка. Беларус. З сям’і службоўца. Скончыў Данскую духоўную семінарыю (5.6.1894). Выкладаў у царкоўна-прыходскай школе в. Неманіцы Барысаўскага пав. Мінскай губ., цяпер Барысаўскі р-н. З 1895 псаломшчык Успенскай царквы в. Брадзец Ігуменскага пав. Мінскай губ., цяпер Бярэзінскі р-н. Рукапаложаны ў дыякана (9.5.1897), святара (11.5.1897) Пакроўскага храма в. Кабылянка Бабруйскага пав. Мінскай губ., цяпер в. Знаменка Асіповіцкага р-на Магілёўскай вобл., настаўнік царкоўна-прыходскай школы. З 26.5.1898 у Свята-Троіцкай царкве в. Нача Барысаўскага пав. Мінскай губ., цяпер Крупскі р-н, выкладаў у царкоўна-прыходскай школе. З 31.10.1898 законанастаўнік школы Мінскага Спаса-Праабражэнскага жаночага манастыра, з 15.9.1900 — Мінскай жаночай Уваскрасенскай школы, Мінскай узорнай школы, член Мінскага апякунства бедных духоўнага звання. З 1901 святар Мінскага жаночага манастыра. З 1902 член рэвізійнага камітэта свечнага завода, настаўнік Мінскага 7-класнага першаразраднага жаночага вучылішча. З 20.10.1905 выкладаў у Мінскім жаночым камерцыйным вучылішчы, з 1907 — у прыватнай жаночай гімназіі В.І.Лявіцкай, з 1910 — у 2-класнай мужчынскай гімназіі. Быў жанаты, меў дачок Таццяну (н. ў 1900), Кацярыну (1905), Вольгу (1907), сына Паўла (1912). Узнагароджаны набедранікам (1900), скуф’ёй (1903), сярэбраным медалём Чырвонага Крыжа (1907), камілаўкай (1909), нагрудным крыжам. Падчас арышту служыў у Мікалаеўскай царкве ў пас. Козырава (цяпер у межах Мінска). Арыштаваны 9.4.1935. Асуджаны 10.8.1935 з інш. святарамі, дыяканам, старастам і актыўнымі прыхаджанамі калегіяй АДПУ за «антысавецкую дзейнасць» да 5 гадоў ППК. Верагодна, была рэпрэсавана і сям’я протаіерэя. Памёр ад разрыву сэрца неўзабаве пасля вяртання з канцлагера. Рэабілітаваны ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда БССР 4.4.1990. Групавая справа З. і інш. № 31424-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

@@ Радок 1: / Радок 1: @@
 {{Шаблон:Фармуляр
 |крыніцы дадзеных=[http://www.svaboda.org/a/24812245.html Картатэка Сталіна (Радыё Свабода)]
 |дата асуджэння 1=10.08.1935
-|дата нараджэння=1872
+|артыкул 1=72б; 76 КК БССР
 |прысуд 1=5 гадоў ППЛ
-|нацыянальнасць=беларус
+|дата рэабілітацыі 1=04.04.1990
-|сацыяльнае паходжанне=са службоўцаў
+|кім рэабілітаваны 1=Вайсковая калегія Вярхоўнага суда БССР
 }}

@@ Радок 13: / Радок 13: @@
 [[Катэгорыя:Картатэка Сталіна (Радыё Свабода)]]
 ==Біяграфія==
 ЗЯНЮК Іван Пятровіч, нар. 1872 у п. Пагост Бярэзінскага р-ну, беларус, са службоўцаў, настаяцель Козыраўскай царквы, Менск. Арыштаваны 35.04.09. Асуджаны 35.08.10 судовым ворганам за а/с агітацыю паводле арт. 72б, 76 КК БССР на 5 гадоў ППЛ. 90.04.04 Вярхоўны суд БССР. КГБ РБ 31424-с