Катэгорыя:Справа "Беларуская народная Грамада" - Гісторыя версій

Bahach на 08:36, 4 кастрычніка 2017

2017-10-04T08:36:11Z

Bahach на 08:20, 4 кастрычніка 2017

2017-10-04T08:20:46Z

Bahach на 07:58, 4 кастрычніка 2017

2017-10-04T07:58:43Z

Bahach: Новая старонка: 'Катэгорыя:Справы і аперацыі'

2017-05-23T09:56:36Z

Новая старонка: 'Катэгорыя:Справы і аперацыі'

Новая старонка

[[Катэгорыя:Справы і аперацыі]]

@@ Радок 1: / Радок 1: @@
 [[Катэгорыя:Справы і аперацыі]]
-'''«Беларуская народная грамада»''' ('''«БНГ»''') — назва арганізацыі, прыдуманай следчымі АДПУ БССР для ўзбуджэння крымінальнай справы супраць нацыянальнай інтэлігенцыі ў чэрвені – жніўні 1933 г.
+'''«Беларуская народная грамада»''' — назва арганізацыі, прыдуманай следчымі АДПУ БССР для ўзбуджэння крымінальнай справы (№14618-с) супраць нацыянальнай інтэлігенцыі ў чэрвені – жніўні 1933 г.
 У арганізацыю было ўключана 68 чалавек, пераважна беларускія пісьменнікі ([[Астапенка Дзмітрый Емяльянавіч (1910)|З. Астапенка]], [[Жылка Уладзімір Адамавіч (1900)|У. Жылка]], [[Вашына Канстанцін Пятровіч (1909)|Л. Калюга]], [[Каратай Аляксандр Амвросьевіч (1909)|М. Лужанін]], [[Таўбін Юлі Абрамавіч (1911)|Ю. Таўбін]]), настаўнікі, студэнты, аб’яднаных у 13 ячэек. У цэнтальнае бюро «БНГ» уваходзілі [[Купцэвіч Фелікс Піліпавіч (1900)|Ф. П. Купцэвіч]], [[Карачун Аляксандр Васільевіч (1904)|А. В. Карачун]], [[Вашына Канстанцін Пятровіч (1909)|К. П. Вашына]], [[Рагачэўскі Пётр Іванавіч (1907)|П. І. Рагачэўскі]], К. М. Сяледчык, [[Лушчыцкі Васіль Васільевіч (1898)|В. В. Лушчыцкі]], [[Міхальчык Рыгор Севасцьянавіч (1898)|Р. С. Міхальчык]], ідэйнае кіраўніцтва прыпісвалася [[Езавітаў Канстанцін Барысавіч (1893)|К. Б. Езавітаву]], які знаходзіўся ў Рызе.

@@ Радок 4: / Радок 4: @@
 У арганізацыю было ўключана 68 чалавек, пераважна беларускія пісьменнікі ([[Астапенка Дзмітрый Емяльянавіч (1910)|З. Астапенка]], [[Жылка Уладзімір Адамавіч (1900)|У. Жылка]], [[Вашына Канстанцін Пятровіч (1909)|Л. Калюга]], [[Каратай Аляксандр Амвросьевіч (1909)|М. Лужанін]], [[Таўбін Юлі Абрамавіч (1911)|Ю. Таўбін]]), настаўнікі, студэнты, аб’яднаных у 13 ячэек. У цэнтальнае бюро «БНГ» уваходзілі [[Купцэвіч Фелікс Піліпавіч (1900)|Ф. П. Купцэвіч]], [[Карачун Аляксандр Васільевіч (1904)|А. В. Карачун]], [[Вашына Канстанцін Пятровіч (1909)|К. П. Вашына]], [[Рагачэўскі Пётр Іванавіч (1907)|П. І. Рагачэўскі]], К. М. Сяледчык, [[Лушчыцкі Васіль Васільевіч (1898)|В. В. Лушчыцкі]], [[Міхальчык Рыгор Севасцьянавіч (1898)|Р. С. Міхальчык]], ідэйнае кіраўніцтва прыпісвалася [[Езавітаў Канстанцін Барысавіч (1893)|К. Б. Езавітаву]], які знаходзіўся ў Рызе.
-Паводле версіі АДПУ, «БНГ» ахапіла сваёй дзейнасцю Мінск, Оршу, Слуцк, Капыльскі, Мазырскі, Слуцкі, Мінскі і іншыя раёны БССР, а таксама беларускае земляцтва ў Маскве, Ленінградзе і Смаленску.
+Паводле версіі АДПУ, «БНГ» ахапіла сваёй дзейнасцю Мінск, Оршу, Слуцк, Капыльскі, Мазырскі, Слуцкі, Мінскі і іншыя раёны БССР, а таксама беларускае земляцтва ў Маскве, Ленінградзе і Смаленску. Асноўнай мэтай арганізацыі лічылася аддзяленне Беларусі ад Савецкай Расіі і ўстанаўленне «буржуазна-дэмакратычнай Беларускай Народнай Рэспублікі» з наступнай ліквідацыяй сацыялістычных форм у сельскай гаспадарцы і ў прамысловасці: аднаўленне прыватнай уласнасці на зямлю і сродкі вытворчасці, стварэнне хутарской сістэмы землекарыстання. Новае дзяржаўнае ўтварэнне павінна было ажыццявіцца «ў блоку Літва-Латвія-Беларусь са сталіцай саюзнай дзяржавы ў г. Вільня ці ў саюзе дзяржаў Літва-Украіна-Беларусь». «Контррэвалюцыйная дзейнасць» членаў арганізацыі выяўлялася найперш у нязгодзе з узмацненнем на Беларусі таталітарнага рэжыму, распаўсюджванні меркаванняў пра «русіфікатарскую і каланізатарскую палітыку Масквы, ідэалізацыю самабытнасці Беларусі і беларускай мовы, працягванне ў друк нацдэмаўскіх тэрмінаў», у апазіцыі да палітыкі калектывізацыі.
 «Кіраўнікі» арганізацыі атрымалі па 5 гадоў папраўча-працоўных лагераў, «члены» — ад 2 да 3 гадоў, частка была выслана на Урал, у Казахстан, 11 «членам» было залічана папярэдняе зняволенне. Вінаватымі сябе прызналі 20 чал. Іх паказанні, а таксама паказанні 3 «членаў» арганізацыі, якія праходзілі па справе сведкамі, сталі адзінай падставай для пакарання.
 жніўня 1956 г. Судовая калегія па крымінальных справах Вярхоўнага суда БССР, разгледзеўшы пратэст пракурора БССР на пастановы Асобай нарады пры калегіі АДПУ ад 10 жніўня і 4 лістапада 1933, якімі былі засуджаны ўдзельнікі «БНГ», пастанавіла справу ў адносінах 44 чал. спыніць за адсутнасцю саставу злачынства. Астатнія рэабілітаваны ў 1-й палове 1990-х г.

← Папярэдн. версія		Версія ад 07:58, 4 кастрычніка 2017
Радок 1:		Радок 1:
	[[Катэгорыя:Справы і аперацыі]]		[[Катэгорыя:Справы і аперацыі]]
		+	'''«Беларуская народная грамада»''' ('''«БНГ»''') — назва арганізацыі, прыдуманай следчымі АДПУ БССР для ўзбуджэння крымінальнай справы супраць нацыянальнай інтэлігенцыі ў чэрвені – жніўні 1933 г.
		+
		+	У арганізацыю было ўключана 68 чалавек, пераважна беларускія пісьменнікі ([[Астапенка Дзмітрый Емяльянавіч (1910)\|З. Астапенка]], [[Жылка Уладзімір Адамавіч (1900)\|У. Жылка]], [[Вашына Канстанцін Пятровіч (1909)\|Л. Калюга]], [[Каратай Аляксандр Амвросьевіч (1909)\|М. Лужанін]], [[Таўбін Юлі Абрамавіч (1911)\|Ю. Таўбін]]), настаўнікі, студэнты, аб’яднаных у 13 ячэек. У цэнтальнае бюро «БНГ» уваходзілі [[Купцэвіч Фелікс Піліпавіч (1900)\|Ф. П. Купцэвіч]], [[Карачун Аляксандр Васільевіч (1904)\|А. В. Карачун]], [[Вашына Канстанцін Пятровіч (1909)\|К. П. Вашына]], [[Рагачэўскі Пётр Іванавіч (1907)\|П. І. Рагачэўскі]], К. М. Сяледчык, [[Лушчыцкі Васіль Васільевіч (1898)\|В. В. Лушчыцкі]], [[Міхальчык Рыгор Севасцьянавіч (1898)\|Р. С. Міхальчык]], ідэйнае кіраўніцтва прыпісвалася [[Езавітаў Канстанцін Барысавіч (1893)\|К. Б. Езавітаву]], які знаходзіўся ў Рызе.
		+
		+	Паводле версіі АДПУ, «БНГ» ахапіла сваёй дзейнасцю Мінск, Оршу, Слуцк, Капыльскі, Мазырскі, Слуцкі, Мінскі і іншыя раёны БССР, а таксама беларускае земляцтва ў Маскве, Ленінградзе і Смаленску.
		+
		+	Асноўнай мэтай арганізацыі лічылася аддзяленне Беларусі ад Савецкай Расіі і ўстанаўленне «буржуазна-дэмакратычнай Беларускай Народнай Рэспублікі» з наступнай ліквідацыяй сацыялістычных форм у сельскай гаспадарцы і ў прамысловасці: аднаўленне прыватнай уласнасці на зямлю і сродкі вытворчасці, стварэнне хутарской сістэмы землекарыстання. Новае дзяржаўнае ўтварэнне павінна было ажыццявіцца «ў блоку Літва-Латвія-Беларусь са сталіцай саюзнай дзяржавы ў г. Вільня ці ў саюзе дзяржаў Літва-Украіна-Беларусь». «Контррэвалюцыйная дзейнасць» членаў арганізацыі выяўлялася найперш у нязгодзе з узмацненнем на Беларусі таталітарнага рэжыму, распаўсюджванні меркаванняў пра «русіфікатарскую і каланізатарскую палітыку Масквы, ідэалізацыю самабытнасці Беларусі і беларускай мовы, працягванне ў друк нацдэмаўскіх тэрмінаў», у апазіцыі да палітыкі калектывізацыі.
		+
		+	«Кіраўнікі» арганізацыі атрымалі па 5 гадоў папраўча-працоўных лагераў, «члены» — ад 2 да 3 гадоў, частка была выслана на Урал, у Казахстан, 11 «членам» было залічана папярэдняе зняволенне. Вінаватымі сябе прызналі 20 чал. Іх паказанні, а таксама паказанні 3 «членаў» арганізацыі, якія праходзілі па справе сведкамі, сталі адзінай падставай для пакарання.
		+
		+	24 жніўня 1956 г. Судовая калегія па крымінальных справах Вярхоўнага суда БССР, разгледзеўшы пратэст пракурора БССР на пастановы Асобай нарады пры калегіі АДПУ ад 10 жніўня і 4 лістапада 1933, якімі былі засуджаны ўдзельнікі «БНГ», пастанавіла справу ў адносінах 44 чал. спыніць за адсутнасцю саставу злачынства. Астатнія рэабілітаваны ў 1-й палове 1990-х г.