Кнорын Вільгельм Георгіевіч (1890) - Гісторыя версій

Bahach на 13:57, 9 жніўня 2018

2018-08-09T13:57:03Z

Bahach на 13:24, 9 жніўня 2018

2018-08-09T13:24:00Z

Bahach на 13:22, 9 жніўня 2018

2018-08-09T13:22:25Z

Bahach на 13:21, 9 жніўня 2018

2018-08-09T13:21:32Z

Bahach: Новая старонка: '{{Шаблон:Фармуляр |імя па-руску=Кнорин Вильгельм Георгиевич |варыянты імя=Кнорыньш Вільге...'

2018-08-09T13:21:13Z

Новая старонка: '{{Шаблон:Фармуляр |імя па-руску=Кнорин Вильгельм Георгиевич |варыянты імя=Кнорыньш Вільге...'

Новая старонка

{{Шаблон:Фармуляр
|імя па-руску=Кнорин Вильгельм Георгиевич
|варыянты імя=Кнорыньш Вільгельм Георгіевіч
|дата нараджэння=29.08.1890
|ст дата нараджэння=17.08.1890
|месца нараджэння=Ліфляндская губ., Цэсіскі павет (Латвія, Цэсіскі раён) хут. Цыелі
|пол=мужчына
|прафесія / месца працы=Нам. загадчыка аддзела прапаганды і агітацыі, ЦК УсеКП(б)
|дата расстрэлу=29.07.1938
|месца смерці=РСФСР, г. Масква, НКУС
|крыніцы дадзеных=[http://www.marakou.by/by/davedniki/represavanyya-litaratary/tom-ii/index_19594.html Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, т. II];
|дата асуджэння 1=28.07.1938
|кім асуджаны 1=Вайсковая калегія Вярхоўнага суда СССР
|прысуд 1=ВМП
|дата рэабілітацыі 1=30.11.1955
}}

[[Катэгорыя:Адкрыты спіс]]

==Біяграфія==

@@ Радок 1: / Радок 1: @@
 {{Шаблон:Фармуляр
 |імя па-руску=Кнорин Вильгельм Георгиевич
 |варыянты імя=Кнорыньш Вільгельм Георгіевіч
@@ Радок 19: / Радок 20: @@
 [[Катэгорыя:Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі]]
 [[Катэгорыя:Партыйныя і дзяржаўныя дзеячы БССР]]
 ==Біяграфія==
 [17(29).8.1890, б. хутар Цыелі Цэсіскага пав. Ліфляндскай губ., цяпер Цэсіскі р-н, Латвія — 29.7.1938, Масква, НКВД], савецкі дзяржаўны і партыйны дзеяч, публіцыст, рэдактар. У 1910 скончыў настаўніцкую семінарыю ў Валміеры (Латвія). З 1910 член Сацыял-дэмакратычнай партыі Латвіі, пазней у РКП(б). У час 1-й сусветнай вайны ў дзеючай царскай арміі. У 1917 удзельнічаў у стварэнні савецкіх органаў улады на Зах. фронце. З мая 1917 сакратар Мінскага Савета рабочых і салдацкіх дэпутатаў, член яго бальшавіцкай фракцыі. У 1918 старшыня Смаленскага губ. камітэта РКП(б). У той перыяд процідзейнічаў спробам утварэння бел. дзяржаўнасці, у тым ліку і савецкай. З 1919 кіраўнік спраў Часовага рабоча-сялянскага савецкага ўрада Беларусі. 31.7.1920 ад імя КП(б)ЛіБ падпісаў Дэкларацыю аб абвяшчэнні незалежнасці ССРБ. Сакратар Цэнтральнага бюро КП(б)Б у 1920—22, 1-ы сакратар ЦК КП(б)Б у 1927—28. У 1928—35 у выканкаме Камінтэрна. З 1932 дырэктар Інстытута чырвонай прафесуры (Масква), член рэдкалегіі газ. «Правда» (1932—34), галоўны рэдактар час. «Коммунистический Интернационал» і «Большевик» (1934—37). У 1935—37 нам. загадчыка аддзела прапаганды і агітацыі ЦК ВКП(б). 28.7.1938 Ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР асуджаны на расстрэл. Рэабілітаваны 30.11.1955. Імем К. названа вуліца ў Мінску.

← Папярэдн. версія		Версія ад 13:22, 9 жніўня 2018
Радок 17:		Радок 17:

	[[Катэгорыя:Адкрыты спіс]]		[[Катэгорыя:Адкрыты спіс]]
		+	[[Катэгорыя:Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі]]
		+	[[Катэгорыя:Партыйныя і дзяржаўныя дзеячы БССР]]

	==Біяграфія==		==Біяграфія==
		+	[17(29).8.1890, б. хутар Цыелі Цэсіскага пав. Ліфляндскай губ., цяпер Цэсіскі р-н, Латвія — 29.7.1938, Масква, НКВД], савецкі дзяржаўны і партыйны дзеяч, публіцыст, рэдактар. У 1910 скончыў настаўніцкую семінарыю ў Валміеры (Латвія). З 1910 член Сацыял-дэмакратычнай партыі Латвіі, пазней у РКП(б). У час 1-й сусветнай вайны ў дзеючай царскай арміі. У 1917 удзельнічаў у стварэнні савецкіх органаў улады на Зах. фронце. З мая 1917 сакратар Мінскага Савета рабочых і салдацкіх дэпутатаў, член яго бальшавіцкай фракцыі. У 1918 старшыня Смаленскага губ. камітэта РКП(б). У той перыяд процідзейнічаў спробам утварэння бел. дзяржаўнасці, у тым ліку і савецкай. З 1919 кіраўнік спраў Часовага рабоча-сялянскага савецкага ўрада Беларусі. 31.7.1920 ад імя КП(б)ЛіБ падпісаў Дэкларацыю аб абвяшчэнні незалежнасці ССРБ. Сакратар Цэнтральнага бюро КП(б)Б у 1920—22, 1-ы сакратар ЦК КП(б)Б у 1927—28. У 1928—35 у выканкаме Камінтэрна. З 1932 дырэктар Інстытута чырвонай прафесуры (Масква), член рэдкалегіі газ. «Правда» (1932—34), галоўны рэдактар час. «Коммунистический Интернационал» і «Большевик» (1934—37). У 1935—37 нам. загадчыка аддзела прапаганды і агітацыі ЦК ВКП(б). 28.7.1938 Ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР асуджаны на расстрэл. Рэабілітаваны 30.11.1955. Імем К. названа вуліца ў Мінску.

@@ Радок 7: / Радок 7: @@
 |месца нараджэння=Ліфляндская губ., Цэсіскі павет (Латвія, Цэсіскі раён) хут. Цыелі
 |пол=мужчына
 |прафесія / месца працы=Нам. загадчыка аддзела прапаганды і агітацыі, ЦК УсеКП(б)
 |дата расстрэлу=29.07.1938
 |месца смерці=РСФСР, г. Масква, НКУС
 |крыніцы дадзеных=[http://www.marakou.by/by/davedniki/represavanyya-litaratary/tom-i/index_19552.html Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, т. I];
 |дата асуджэння 1=28.07.1938
 |кім асуджаны 1=Вайсковая калегія Вярхоўнага суда СССР
 |прысуд 1=ВМП
 |дата рэабілітацыі 1=30.11.1955
 }}