Сахараў Сяргей Пятровіч (1880) - Гісторыя версій

Bahach: /* Біяграфія */

2017-06-09T06:14:15Z

‎Біяграфія

Bahach на 10:59, 8 чэрвеня 2017

2017-06-08T10:59:15Z

Bahach: Новая старонка: '{{Шаблон:Фармуляр |фотаздымак=Saharov Sergei.jpg |дата нараджэння=29.09.1880 |варыянты імя=Сахаров Серг...'

2017-06-08T10:58:24Z

Новая старонка: '{{Шаблон:Фармуляр |фотаздымак=Saharov Sergei.jpg |дата нараджэння=29.09.1880 |варыянты імя=Сахаров Серг...'

Новая старонка

{{Шаблон:Фармуляр
|фотаздымак=Saharov Sergei.jpg
|дата нараджэння=29.09.1880
|варыянты імя=Сахаров Сергей Петрович
|месца нараджэння=Віцебская губерня (Віцебская вобл.), г. Полацк
|пол=мужчына
|адукацыя=вышэйшая
|месца пражывання=ЛССР, г. Рыга
|дата смерці=22.04.1954
|месца смерці=ЛССР, г. Рыга
|крыніцы дадзеных=[http://www.marakou.by/by/davedniki/represavanyya-litaratary/tom-ii/index_19775.html Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, т. II];
|дата арышту 1=09.07.1945
|абвінавачванне 1=Антысавецкая агітацыя
|прысуд 1=5 гадоў ППЛ
|месца адбываньня 1=КССР, лагер Карабас; КССР, лагер Батык;
|дата вызвалення 1=1950
}}

[[Катэгорыя:Фотаздымкі]]
[[Катэгорыя:Адкрыты спіс]]

==Біяграфія==

← Папярэдн. версія		Версія ад 06:14, 9 чэрвеня 2017
Радок 23:		Радок 23:

	==Біяграфія==		==Біяграфія==
		+
		+	'''Сяргей Пятровіч Сахараў''' — беларускі фалькларыст, этнограф, царкоўны гісторык, публіцыст, педагог.
		+
		+	Нарадзіўся 29 верасня 1880 у Полацку. Скончыў Полацкае духоўнае вучылішча (1895), Віцебскую духоўную семінарыю (1901). Настаўнічаў у Люцынскім павеце і ў Люцыне. У 1906 годзе апублікаваў першы запісаны ім народны твор «Лютинская легенда о старом замке».
		+
		+	У 1907—1911 вучыўся на юрыдычным факультэце Юр'еўскага (Тартускага) універсітэта, адначасова слухаў лекцыі на гісторыка-філалагічным факультэце. З 1911 выкладаў у Віцебску ў гімназіях і настаўніцкім інстытуце, адначасова працаваў сакратаром Віцебскай архіўнай камісіі. У 1913 прызначаны інспектарам народных вучылішчаў у Юр'еве. У 1917 годзе Сахараву давялося шмат павандраваць па Беларусі ў пошуках працы (Пінск, Барысаў, Мінск, Магілёў). З кастрычніка 1917 дырэктар Люцынскай рускай гімназіі. З 1921 старшыня беларускага грамадскага культурна-асветнага таварыства «Бацькаўшчына». З пачатку 1922 жыў у Рызе. Кіраўнік беларускага аддзела Міністэрства асветы Латвіі. Пасля ліквідацыі ў 1925 беларускага аддзела дырэктар Дзвінскай беларускай гімназіі.
		+
		+	У 1932 гімназія ліквідавана, а С. Сахараў адпраўлены на пенсію. Пераехаў у Рыгу, актыўна заняўся гісторыка-літаратурнай працай, запісваў беларускі фальклор Латгаліі. З 1935 да 1938 зрабіў гісторыка-статыстычнае апісанне «Православные церкви в Латгалии» (па заданні сінода Латвійскай Праваслаўнай Царквы) і даследванне «Народная творчасць латгальскіх і лукстэнскіх беларусаў». У 1940 вярнуўся да выкладчыцкай дзейнасці, працаваў у беларускіх і рускіх школах.
		+
		+	Арыштаваны 9 ліпеня 1945. Абвінавачваўся ў «антысавецкай агітацыі» і інш. Асуджаны да 5 гадоў ППЛ. Пакаранне адбываў у лагерах Карабас і Батык (Казахстан). Вярнуўся ў Латвію ў 1950 без права пражывання ў Рызе. Памёр 22 красавіка 1954 г. у Рызе.

@@ Радок 19: / Радок 19: @@
 [[Катэгорыя:Фотаздымкі]]
 [[Катэгорыя:Адкрыты спіс]]
+[[Катэгорыя:Навукоўцы і педагогі]]
 ==Біяграфія==