Розніца паміж версіямі "Беленькі Лейба Залманавіч (1910)"
(рэабілітуе орган; загнаўшы орган) |
|||
| (Не паказанаадна прамежкавая версія таго ж удзельніка) | |||
| Радок 6: | Радок 6: | ||
|месца нараджэння=г. Сянно, БССР, гэбрай | |месца нараджэння=г. Сянно, БССР, гэбрай | ||
|партыйнасць=беспартыйны | |партыйнасць=беспартыйны | ||
| − | | | + | |кім рэабілітаваны 1=Прэзыдыюмам Вярхоўнага Суду КАССР |
|дата рэабілітацыі 1=12.12.1958 | |дата рэабілітацыі 1=12.12.1958 | ||
}} | }} | ||
[[Катэгорыя:Картатэка Сталіна (Радыё Свабода)]] | [[Катэгорыя:Картатэка Сталіна (Радыё Свабода)]] | ||
| − | |||
==Біяграфія== | ==Біяграфія== | ||
Беленькі Лейба Залманавіч, 1910 г.н. Ураджэнец г. Сянно, БССР, гэбрай, беспартыйны, фрэзэроўшчык на Аўтарамонтным заводзе. Жыў у г. Петразаводзк. Арыштаваны 05.04.1938 г. Тройкай НКВД Карэльскай АССР 14.04.1938 г. асуджаны паводле арт. 58-2-7-11. Расстраляны 20.04.1938 г. у ваколіцах г. Петразаводзк. Рэабілітаваны Прэзыдыюмам Вярхоўнага Суду КАССР 12.12.1958 г. | Беленькі Лейба Залманавіч, 1910 г.н. Ураджэнец г. Сянно, БССР, гэбрай, беспартыйны, фрэзэроўшчык на Аўтарамонтным заводзе. Жыў у г. Петразаводзк. Арыштаваны 05.04.1938 г. Тройкай НКВД Карэльскай АССР 14.04.1938 г. асуджаны паводле арт. 58-2-7-11. Расстраляны 20.04.1938 г. у ваколіцах г. Петразаводзк. Рэабілітаваны Прэзыдыюмам Вярхоўнага Суду КАССР 12.12.1958 г. | ||
Актуальная версія на 17:20, 28 красавіка 2017
- Дата нараджэння: 1910 г.
- Месца нараджэння: г. Сянно, БССР, гэбрай
- Месца пражывання: у г. Петразаводзк
- Партыйнасць: беспартыйны
- Дата арышту: 5 красавiк 1938 г.
- Дата рэабілітацыі: 12 снежань 1958 г.
- Орган, які рэабілітаваў: Прэзыдыюмам Вярхоўнага Суду КАССР
- Крыніцы дадзеных: Картатэка Сталіна (Радыё Свабода)
Біяграфія
Беленькі Лейба Залманавіч, 1910 г.н. Ураджэнец г. Сянно, БССР, гэбрай, беспартыйны, фрэзэроўшчык на Аўтарамонтным заводзе. Жыў у г. Петразаводзк. Арыштаваны 05.04.1938 г. Тройкай НКВД Карэльскай АССР 14.04.1938 г. асуджаны паводле арт. 58-2-7-11. Расстраляны 20.04.1938 г. у ваколіцах г. Петразаводзк. Рэабілітаваны Прэзыдыюмам Вярхоўнага Суду КАССР 12.12.1958 г.